Ο Σωκράτης Βακάλης παραιτήθηκε από τη θέση του Ομοσπονδιακού προπονητή Γυναικών, θέτοντας με την επιστολή του σαφή σημεία διαφωνίας με την ΟΧΕ. Σημεία, που αν μη τι άλλο, χρήζουν σκέψης, ανάλυσης και αποφάσεων και όχι στείρας αντιπαράθεσης.
Η επιστολή του Σωκράτη Βακάλη:
"Κύριε Πρόεδρε,
Με την παρούσα επιστολή που έχετε αυτή την στιγμή στα χέρια σας θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω την απόφαση μου να παραιτηθώ από την θέση του Ομοσπονδιακού προπονητή της Εθνικής Γυναικών, μια απόφαση την οποία πήρα μετά από πάρα πολύ προβληματισμό και σκέψη, αλλά και ταυτόχρονα και μεγάλη απογοήτευση. Η
κίνηση μου αυτή υπαγορεύεται από: 1ον. το γεγονός ότι η οικογένειά μου δεν αντέχει οικονομικά την περαιτέρω εθελοντική ενασχόληση μου με την Εθνική Ομάδα και 2ον. Το τελείωμα μέσα μου, του ψυχολογικού κινήτρου που απαιτείται για την απαιτητική εργασία του Ομοσπονδιακού Προπονητή και γίνεται ακριβώς αυτή τη στιγμή, λόγω του ότι μεσολαβεί ένα ικανοποιητικό διάστημα για την ΟΧΕ, ώστε να γίνει ομαλή μετάβαση σε νέα καθοδήγηση χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα.
Όσον αφορά το 1ο –οικονομικό- σκέλος-, το μόνο που έχω να αναφέρω είναι ότι δεν μπορεί η ΟΧΕ να αποτιμά οικονομικά στο μηδέν την θέση του Ομοσπονδιακού Προπονητή και κυρίως όσον αφορά τις γνώσεις και την αξία που αυτή χρειάζεται και προϋποθέτει. Φυσικά είναι και εξωφρενικό να αποτιμάται οικονομικά αυτή η θέση, ως κατώτερη από αυτή του προπονητή ανάπτυξης. Είναι σαφέστατη υποτίμηση του ρόλου, του κύρους και κατ’ επέκταση του προσώπου μου και δεν μπορώ να συνεχίσω παρόλο το μεγαλείο του εθελοντισμού και την τιμή που φέρει η θέση.
Όσον αφορά το 2ο σκέλος, στο οποίο θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ λίγο εκτενέστερα, είναι και αυτό που μπορεί και πρέπει να απασχολήσει παραπάνω, ειδικά εσάς αλλά και όλους τους παράγοντες του αθλήματος.
Με το πέρας τριάμισι ετών από την ανάληψη των καθηκόντων μου, κατά τη διάρκεια των οποίων είχα τη χαρά και την τιμή να υπηρετήσω την εθνική ομάδα από το πόστο του επικεφαλής προπονητή, οι συνθήκες που επικρατούν στην ελληνική χειροσφαίριση με αναγκάζουν να παραιτηθώ. Το σίγουρο είναι ότι εργάστηκα με πίστη, αφοσίωση και κυρίως την πεποίθηση ότι κάθε απόφασή μου ήταν για το καλό της ομάδας. Αυτό άλλωστε πρέπει να είναι το μοναδικό κριτήριο για όποιον έχει την τιμή να υπηρετεί την πατρίδα του μέσω της Εθνικής Ομάδας.
Η επιστολή του Σωκράτη Βακάλη:
"Κύριε Πρόεδρε,
Με την παρούσα επιστολή που έχετε αυτή την στιγμή στα χέρια σας θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω την απόφαση μου να παραιτηθώ από την θέση του Ομοσπονδιακού προπονητή της Εθνικής Γυναικών, μια απόφαση την οποία πήρα μετά από πάρα πολύ προβληματισμό και σκέψη, αλλά και ταυτόχρονα και μεγάλη απογοήτευση. Η
κίνηση μου αυτή υπαγορεύεται από: 1ον. το γεγονός ότι η οικογένειά μου δεν αντέχει οικονομικά την περαιτέρω εθελοντική ενασχόληση μου με την Εθνική Ομάδα και 2ον. Το τελείωμα μέσα μου, του ψυχολογικού κινήτρου που απαιτείται για την απαιτητική εργασία του Ομοσπονδιακού Προπονητή και γίνεται ακριβώς αυτή τη στιγμή, λόγω του ότι μεσολαβεί ένα ικανοποιητικό διάστημα για την ΟΧΕ, ώστε να γίνει ομαλή μετάβαση σε νέα καθοδήγηση χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα.
Όσον αφορά το 1ο –οικονομικό- σκέλος-, το μόνο που έχω να αναφέρω είναι ότι δεν μπορεί η ΟΧΕ να αποτιμά οικονομικά στο μηδέν την θέση του Ομοσπονδιακού Προπονητή και κυρίως όσον αφορά τις γνώσεις και την αξία που αυτή χρειάζεται και προϋποθέτει. Φυσικά είναι και εξωφρενικό να αποτιμάται οικονομικά αυτή η θέση, ως κατώτερη από αυτή του προπονητή ανάπτυξης. Είναι σαφέστατη υποτίμηση του ρόλου, του κύρους και κατ’ επέκταση του προσώπου μου και δεν μπορώ να συνεχίσω παρόλο το μεγαλείο του εθελοντισμού και την τιμή που φέρει η θέση.
Όσον αφορά το 2ο σκέλος, στο οποίο θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ λίγο εκτενέστερα, είναι και αυτό που μπορεί και πρέπει να απασχολήσει παραπάνω, ειδικά εσάς αλλά και όλους τους παράγοντες του αθλήματος.
Με το πέρας τριάμισι ετών από την ανάληψη των καθηκόντων μου, κατά τη διάρκεια των οποίων είχα τη χαρά και την τιμή να υπηρετήσω την εθνική ομάδα από το πόστο του επικεφαλής προπονητή, οι συνθήκες που επικρατούν στην ελληνική χειροσφαίριση με αναγκάζουν να παραιτηθώ. Το σίγουρο είναι ότι εργάστηκα με πίστη, αφοσίωση και κυρίως την πεποίθηση ότι κάθε απόφασή μου ήταν για το καλό της ομάδας. Αυτό άλλωστε πρέπει να είναι το μοναδικό κριτήριο για όποιον έχει την τιμή να υπηρετεί την πατρίδα του μέσω της Εθνικής Ομάδας.
